مهماني خدا (هفته دوم)
فرارسيدن دومين هفته از شهر الله الاعظم، ماه با بركت خدا ، سفره گسترده ضيافت خداي مهربان بر شما مؤمنان مبارك باد!
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله فرمود:
يقول ربُّكم :يابن آدم ! تفرغ لعبادتي أملأ قلبَكَ غنيً وَ أملأ يَديك رزقاً ؛ يابن آدم ! لا تباعد منّي فأملأ قَلبَك فقراً ، و أملأ يديك شغلاً.
خداي شما ميفرمايد: اي فرزند آدم! براي عبادت من خودت را (از هر كاري) جدا كن، تا فكرت زا بينياز كنم و دستانت را از رزق پركنم ؛ اي فرزند آدم ! از من دور نشو كه قلبت پر از نياز و دستانت پر از گرفتاري ميشود.(ميزان الحكمة ج6، ص 11)
شنبه 7 / 6 / 1388
تفسير قرآن روز هشتم ماه مبارك رمضان:
آيه 77 سوره حج : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَاسْجُدُوا وَاعْبُدُوا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
اي کسانی که ايمان آورده ايد ، رکوع کنيد و سجده کنيد و پروردگارتان رابپرستيد و کارهای نيک به جای آوريد ، باشد که رستگار گرديد.
در ادامه جلسات هفته گذشته نكات ديگري از اين آيه شريفه درباره عبارت « وَافْعَلُوا الْخَيْرَ » بيان مي شود:
1) فرق بين « فعل » و « عمل » چيست؟ « عمل » كاريست كه از روي عقل و فكر باشد لذا با علم مقرون ميشود ولي « فعل » هر كاري ، چه با قصد و چه بي قصد ، از هركسي چه با عقل چه بي عقل، سرزند را ميگويند.(قاموس قرآن)
2) استفاده از صيغه امر « فعل » اين گونه القاء ميكند كه : اي مؤمنين آنچنان در كارهاي خير حضور داشته باشيد كه نياز به فكر كردن نداشته باشيد. ( يعني خيلي عادت به انجام خير داشته باشيد)
3) از اطلاق كلمه « خير » ميفهميم هر نوع كار خيري را بايد انجام داد. امام علي عليه السلام فرمود: « كار خير را انجام دهيد و آن را كم نشماريد».
4) روز قيامت، روز ديدن «خير» است؛ سوره آل عمران آيه 30 : « يوم تجد كل نفس ما عملت من خير محضراً» و حتي كمترين ذره از « خير» هم گم نميشود؛ سوره الزلزله : « فمن يعمل مثقال ذرة خيراً يره»
5) در دعاي روز هشتم ماه رمضان آمده است: خدايا مهرباني كردن به ايتام را در اين روز به من ارزاني كن ؛ اين عمل از جمله با ارزش ترين اعمال خير است. حضرت ابوطالب عليه السلام ( كه هفتم اين ماه روز وفات اوست) از فرزند يتيم برادرش با نهايت مهرباني و افتخار، نگهداري كرد، خدا به پاداش اين كار فرزندي چون علي عليه السلام به او عطا كرد.
يكشنبه 8 / 6 / 1388
تفسير قرآن روز نهم ماه مبارك رمضان:
در ادامه جلسه گذشته نكات ديگري از اين آيه شريفه درباره عبارت « وَافْعَلُوا الْخَيْرَ » بيان مي شود:
1) اگر در وجودت « خير» نداشته باشي ، نميتواني اعمال خير داشته باشي، پس ريشه «خير » در چيست؟ امام علي عليه السلام ميفرمايد: به هر كس كه چهار چيز عطا شده باشد او به خير دنيا و آخرت رسيده است ؛ الف) راستي در گفتار ب) امانتداري ج) حفظ شكم د) اخلاق خوش (ميزان الحكمه ج 3، ص 206)
2) براي انجام « عمل خير» اولويتها كدام است؟ قرآن (در سوره بقره آيه 215) ميفرمايد : والدين ، بستگان ، ايتام ، مساكين و ...
3) منشأ تمام « خير » ها ، خداي مهربان است كه غير از « خير » نيافريده است.
4) خدا خودش را سرآمد تمام خيرها معرفي كرده؛ او « خير الماكرين » ، « خير الناصرين » ، « خير الغافرين » ، « خير الحاكمين » ، « خير الراحمين » و « خير الرازقين » است. تو از او چه ميخواهي؟ و او را چگونه ميداني؟ هر گونه كه او را بخواني همانگونه به تو پاسخ ميدهد.
دوشنبه 9 / 6 / 1388
تفسير قرآن روز دهم ماه مبارك رمضان:
با يادآوري سالروز وفات بانوي بزرگوار اسلام ، حضرت خديجه كبري « سلام الله عليها» در ادامه جلسه گذشته نكات ديگري از اين آيه شريفه درباره عبارت « وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » بيان مي شود:
1) هنگامي ميتواني به كار « خير » مبادرت نمايي كه « خير » در وجودت ريشه دوانده باشد و تو خود داراي اين خصوصيت شده باشي ، در مرحله بعد خانوادهات و سپس قوم و خويشانت، و در نهايت « امت خير» را بسازي.
2) پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله در توصيف اهل خير ، آنچه كه از خدا در شب معراج شنيده را اينگونه بيان مينمايد:اهل خير و اهل آخرت چهرههايي آرام دارند ، بسيار باحيا هستند ، حماقت در رفتارشان كم است ، به ديگران خوبي مينمايند ، مكر و حليه نسبت به ديگران ندارند ، مردم از آنان در آرامشند درحاليكه آنان از مردم در رنج ... (بحارالانوار ج 77 ص 24)
3) قرآن كريم نشانهي « امت خير » را در احياء امر به معروف و نهي از منكر ميداند (آل عمران 104)
سه شنبه 10 / 6 / 1388
تفسير قرآن روز يازدهم ماه مبارك رمضان:
در ادامه جلسه گذشته نكات ديگري از اين آيه شريفه درباره عبارت « وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » بيان مي شود:
1) كلمه « لعل » به معناي اميدداشتن است. يعني با انجام اين چهار دستور اميد به رستگاري پيدا ميشود.
2) يازده بار در قرآن كريم، از عبارت « لعلكم تفلحون » خداوند استفاده كرده است.از تطبيق اين موارد با يكديگر نكات جالبي به دست ميآيد.
الف)در پنج مورد به صراحت به « تقوا داشتن» براي رسيدن به فلاح و رستگاري اشاره گرديده. در مواردي هم به مصاديقي از تقوا مثل دورب از شراب خواري و قماربازي اشاره گرديده است.
ب)برخي از موارد امر به تقوا، بسيار عام و فراگير است؛ كه شامل دوري از «رباخواري» ، « رعايت زندگي عرفي اجتماعي» و « ارتباط صحيح با ديگران در كنار تحمل و بردباري» ميباشد. اين موارد شرايط لازم الاجراي عمومي براي رسيدن به نجات و رستگاري است.
ج)پس از گذشتن از مراتب بالا، تقواي خردمندان « اولو الالباب» مطرح ميشود كه براي رسيدن به فلاح و رستگاري به دنبال «كسب وسيله» هستند؛ و اهل بيت پيامبر اسلام بهترين وسيله براي نيل به اين هدف ميباشند.
د) از ديگر اموري كه انسان را به رستگاري نزديك مينمايد؛ « ذكر » زياد خداست، كه يكي از مصاديق آن ياد نعمتهاي خداست؛ و دو اثر دارد : اول سبب ثبات در دين ميشود و سپس اميد به فضل خدا را در انسان زياد مينمايد.
چهارشنبه 11 / 6 / 1388
تفسير قرآن روز دوازدهم ماه مبارك رمضان:
در ادامه جلسه گذشته نكات ديگري از اين آيه شريفه درباره عبارت « وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » بيان مي شود:
1) در ابتداي سوره مؤمنون، نشانه رستگاران را بيان مينمايد؛ كه عبارتند از : خشوع در نماز، پرداخت زكات، حفظ ناموس و داشتن غيرت، رعايت عهد و پيمان، امانتداري و محافظت بر اوقات نماز .
2) در دوازده مورد خداوند در قرآن نشانههايي از افرادي كه حتماً رستگار هستند را با عبارت « اولئك هم المفلحون » ذكر كرده است مهمترين خصوصيت اين افراد : شنيدن سخنان و اطاعت و سپس پيروي از رسول خدا ، احياء امر به معروف و نهي از منكر ، جهاد با مال و جان در راه خدا ، رسانده حق هر كس به خودش و دوري از بخل و دنائت نفس ميباشد.
3) در مواردي هم از روسياهان آخرت با عبارت « انه لا يفلح » ياد كرده است؛ كه آنها ظالمون، كافرون، مجرمون و نسبت دروغ دهندگان به خدا ، هستند.
پنجشنبه 12 / 6 / 1388
تفسير قرآن روز سيزدهم ماه مبارك رمضان:
در ادامه جلسه گذشته نكات ديگري از اين آيه شريفه درباره عبارت « ... لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ☻ جاهدوا في الله حق جهاده هو اجتبكم ... » بيان مي شود:
1) پنجمين نشانه كه از چهار نشانه قبل جدا شده و به طور ويژه در صدر آيه بعد قرار گرفته جهاد و تلاش در راه خدا است.
2) جهاد با مال، جهاد با جان، جهاد اكبر و جهاد با اخلاص تمام مراتب چهار گانه جهاد هستند.
3) منظور از « حق جهاده » چيست؟ شايد همين اخلاص در جهاد و كوشش در به دست آوردن رضايت خدا باشد(تفسير نمونه)
4) خدا ما را برگزيد و انتخاب كرد « هو اجتبكم»، حالا نوبت ماست كه او را انتخاب كنيم.