مسجد بنی هاشمی

لا تَدْعُوِنِّي وَيْكِ أُمَّ الْبَنِينَ        تُذَكِّرِينِي بِلِيُوثِ الْعَرِينِ

واى بر تو مرا ديگر مادر پسران مخوان       

كه مرا به ياد شيران بيشه‏ام مى‏اندازى

كَانَتْ بَنُونَ لِي أُدْعَى بِهِمْ        وَ الْيَوْمَ أَصْبَحْتُ وَ لا مِنْ بَنِينَ

مرا پسرانى بود،كه به آنان خوانده مى‏شوم       

اما امروز براى من پسرانى نيست

أَرْبَعَةٌ مِثْلُ نُسُورِ الرُّبَى        قَدْ وَاصَلُوا الْمَوْتَ بِقَطْعِ الْوَتِينِ

چهار پسر مانند كركسان بلنديها       

كه با بريده شدن رگ حيات يكى پس از ديگرى به مرگ پيوستند

تَنَازَعَ الْخِرْصَانُ أَشْلاءَهُمْ        فَكُلُّهُمْ أَمْسَى صَرِيعا طَعِينَ

نيزه‏ها بر پيكرهايشان ستيزه داشتند       

همه آنان با تن مجروح به خاك افتادند

يَا لَيْتَ شِعْرِي أَ كَمَا أَخْبَرُوا        بِأَنَّ عَبَّاسا قَطِيعُ الْيَمِينِ

اى كاش مى‏دانستم آنچنان است كه خبر دادند       

اين كه دست عباسم بريده شده بود