مسجد بنی هاشمی

حالا زمين کنار سياره مشتري (Jupiter)، زحل (Saturn)، اورانوس (Uranus)، نپتون (Neptune) و پلوتو (Pluto) نشون داده شده، راستي بزرگي زمين کجا رفت؟ هنوز صبر کنيد تا خورشيد و بقيه عکسا رو با هم ببينيم:

اين خورشيد (Sun) ماست که شب و روز بر کره ما مي تابه و گرما بخش زندگي ماست و بدون اون زندگي ما غير ممکنه، چون هم گياهان و حيوانات و ... غيره از بين ميرند و هم چند سالي بيشتر طول نمي کشه که از سرما همه ما يخ خواهيم زد و از بين خواهيم رفت. زمين رو مي بينيم که يه نقطه کوچيک شده و ديدنش مشکله، حالا عکس بعدي:

حالا خورشد رو کنار ستاره هاي بزگتر ببينيم؛ آرکتروس (Arcturus)، پلوکس (Pollux)، سيريوس (Sirius) را کنار خورشيد (Sun) مي بينيم، زمين توي اين عکس اصلا قابل ديد نيست.  راستي تا حالا اين عظمتو ديده بوديد؟ حالا اين يکي عکسو ببينيم:

آنتارس (Antares) رو کنار بتلجيوس (Betelgeuse)، آلديباران (Aldebaran) و ديگران مي بينيم، کنار اين ستاره ها خورشيد قابل ديدن نيست. آناتراس پونزدهمين ستاره نوراني آسمون ماست. دقت داشته باشيم که همه ستاره ها و سيارات در اين عالم در يک نظم خاصي کنار هم قرار گرفته اند که دانشمندان بهش ميگن منظومه، زمين ما هم داخل يکي از اين منظومه هاست که اسمش منظومه شمسي و خود منظومه ها داخل کهکشانها قرار دارند و کهکشان ما هم کهکشان راه شيري نام داره.

منظومه شمسي شکلي به صورت زير داره:

همونطوري که مي بينيم، سيارات مختلف توي مدارهاي مشخصي دور خورشيد مي چرخند، شب و روز را بوجود ميارند، نور خورشيد به گياهان، موجودات، درياها، و زمين و همه جا ميرسه و خلاصه حيات برقرار ميشه. راستي اگه خورشيد فقط به درياها نتابه مي دونيد چه اتفاقي مي افته؟
عکس زير کهکشان راه شيري رو نشون ميده که منظومه ما داخل اين کهکشانه...

يه چيز جالب راجع به کهکشان راه شيري بدونيد که طبق نظر دانشمندان اين کهکشان مسووليتش حفظ منظومه ماست و منظومه شمسيه ما رو مثل يه خونه گرم و نرم حفاظت مي کنه.
هر کهکشاني ميلياردها و ميلياردها ستاره و سياره داره، جالبه بدونيد که بعد از اينکه مطلبو خوندم يه روز راديو مي گفت که دانشمندان به تازگي کشف کردن که کهکشان راه شيري پنجاه درصد بزرگتر از اونيه که تا حالا مي شناختند. بگذريم حالا ببينيم آيا بزرگتر از کهکشان هم چيزي هست؟ بله به مجموعه کهکشانها در کنار هم ميگن جهان که عکس زير چند تا کهکشان رو کنار هم نشون مي ده

هر يکي از اين ابرها که توي عکس نشون داده شده يه کهکشانه که خودش ميلياردها و ميلياردها ستاره و سياره داره، به قول يکي مي گفت اگه شب و روزتو يکي کني و بشيني ستاره و سياره بشماري، ستاره ها و سياره هاي يکي از کهکشونها رو هم نمي توني بشماري، چه برسه به اينکه همشو بخواي بشماري، راستي يه سوال جالب: زمينه ما کوش؟

اين آخرين عکس هم کل کهکشانها رو کنار هم نشون ميده؛ اون فاصله اي که توي عکس مشخص شده يک ميليارد سال نوريه که با حساب و کتاب ما تقريبا ميشه 113.000.000.000.000.000.000 کيلومتر که اگه بخوايم در عمق و سطحش ضرب کنيم فکر نميکنم به ذهن شخصي مثل بنده برسه که چقدر ميشه و چقدر بزرگه.

خوب قرار شده بود از نظم اين منظومه ها هم صحبت کنيم، منظومه خودمونو در نظر بگيريم، اين منظومه 9 سياره اصلي دارند که همگي با مدارهاي مشخصي دور خورشيد مي گردند، اما تفاوتهاي اين سيارات جالبه بدونيم عکسهاي زير اين تفاوتها را نشون ميده. مثلا سياره مشتري مدت سالش 12 سال زمينه، يعني مدت زماني که طول ميکشه که مشتري حول خورشيد بچرخه 12 برابر زمينه به عبارت ديگر اگه زمين ما 365 روز طول ميکشه که حول خورشيد بگرده، واسه مشتري 4380 روز طول ميکشه، شبانه روز اين سياره 10 ساعته، اندازه اون 11 برابر زمينه و تعداد ماههايي (قمر) که داره 16 عدده. عکساي زير اين اختلافاتو نشون ميده، با هم ببينيم خيلي جالبه:

حالا برگرديم سراغ سوالات اول کار؛ راستي اين همه عظمت و اين همه بزرگي، خود به خود بوجود اومده يا خالقي هم داشته؟ چرا اينا اين همه با نظم و ترتيب کنار هم قرار گرفتند و هيچکدوم به هم آسيبي نمي رسونند؟ يه سوال قبلشم بپرسيم، چند سال اينا کنار هم هستند و کار خودشونو مي کنند؟ يه بت چوبي يا سنگي ميتونه اين همه عظمت را بوجود بياره؟ يه شخص عادي يا حالا خيلي توانمندي مثل بنده و شما (فرعون يا نمرود) مي تونه يه همچين کاري کنه؟ مطمئنا نه؟
هر آدم عاقلي به اين نتيجه مي رسه که اينا يه خالقي داشتند که خيلي بزرگه و خيلي توانمنده و خيلي  داناست. يه بت چوبي و سنگي که چه عرض کنم، تموم آدماي دنيا هم که جمع بشن يه گوشه يا يه ستاره و سيارشو نمي تونند درست کنند، حتي اگه بخوان چيزي بسازن مواد اوليشو از کجا ميارن، مگه ميشه بدون مواد اوليه چيزي ساخت، اون مواد اوليه رو کي ساخته؟ خود اين آدمو کي ساخته که دست به اختراعات عجيب و غريب ميزنه؟
خوب حالا اين همه عظمت و بزرگي رو با همديگه ديديم، از اين هم عظيمتر چيزي هست يا نه؟ بله قرآن کريم مي فرمايد: « وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ (آل عمران: 133)» بشتبايد به سوي مغفرت پروردگارتان و بهشتي که پهناي آن به اندازه آسمانها و زمين است که براي پرهيزگاران آماده شده است. حالا اين بهشتي که خداوند اينجا از نظر سطحي بحث مي کنه طولش چقدر هست، ما که نمي دونيم، چون مي فرمايد عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ، طولشو نگفته، فقط عرضشو فرموده.
حالا چطوري ميشه به اين بهشت دست پيدا کرد، اينجا رو قرآن فرموده: أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ يعني براي پرهيزگاران آماده شده، و اين پرهيزگاران چه کساني هستند رو توي آيات بعدي مي فرماد که «الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاء وَالضَّرَّاء وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ- وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ- أُوْلَـئِكَ جَزَآؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ» يعني کساني که در حالت خفا و وقتي که حتي خودشون از نظر مالي در تنگنا هستند انفاق مي کنند، خشمشان را فرو مي خورند و وقتي کسي بهشون بديي مي کند مي بخشندش و خدا نيکو کاران را دوست دارد – و کساني که وقتي کار زشتي از ايشان سر مي زند يا به خودشان ظلمي مي کنند، ذکر خدا مي کنند و طلب آمرزش گناهاشان را داشته و بر کاري که مي دانند کار زشتي است اصرار ندارند و کيست غير خدا که گناهان را ببخشد- اينان پاداششان مغفرت خداوند و بهشتي که در آن نهرها جاري است مي باشد و چه نيکوست پاداش عمل کنندگان به اين دستورات تقوا.